Excursie Bomendijk 25 november 2023

Een spannend paadje over de bomendijk bij Voorst en een buiten de oevers getreden rivier bij de ruïne van Nijenbeek zorgde voor een hele inspirerende vogelexcursie.

Terwijl bij  de oevers van de IJssel in Zutphenkinderen de boot van Sinterklaas toezongen, stapten wij met vier enthousiaste  jonge vogelaars over drassige paden en afwisselende open plekken met diverse bossages. Gelukkig waren we goed gekleed en droegen waterdichte laarzen of schoenen. De regen viel mee, maar de vogels bolden hun verentooi op druilerige takken om warm te blijven en lieten zich wat minder horen. In de verte hoorden we de gakkende geluiden van de kolganzen en de grauwe ganzen.

Gelukkig was het het eerste uur nog droger en hebben toch  vogels zich laten horen, vooral op de bomendijk natuurlijk de koolmeesjes, de alarmroep van de merel, roodborstjes, vinken. Een boomkruiper klom omhoog langs een glanzende tak van een jonge eik en warempel riep één van de kinderen: ‘ik hoor de middelgrote specht’. (Was dat niet een grote bonte specht? Anders zou het de middelste  bonte specht zijn). Alle oren spitsten zich en konden het bevestigen.

Jouck had een vogel geluiden boek mee genomen waar we bij de start van de excursie al verschillende geluiden beluisterd hadden, waaronder dus ook de middelste en grote bonte specht.

In de voorloop van deze tocht hadden Jouck en ik in de kruinen van  naaldbomen bosje al het hoge piepgeluid van goudhaantjes gehoord. Moesten we wel ons best voor doen hoor, maar de jonge kinderoren traceerden het záterdag feilloos en wonder boven wonder kregen sommigen hem ook in de kijker. Wat een pracht met die felle goudgele streep op het koppetje.

Wat waren de kinderen aandachtsvol, zó leergierig en bereid op onderzoek te gaan. Want naast vogels viel er nog veel meer te ontdekken. Zo zagen we de grote ronde uit en ingangen van een dassenburcht. ‘Pas op riep één van de kinderen…niette dichtbij komen, ze mogen niet gestoord, maar ze zijn ook best heel sterk…..dat is best link’

We hebben paddenstoelen onderzocht, met een spiegeltje konden we de prachtige ritmische structuur van de  sporen zien. Vooral de grote krulzwam was voltallig aanwezig. Één van de kinderen heeft meestal naast een vogelgids ook een natuurgids voor kinderen bij zich…die hebben we volop geraadpleegd.

Verder wandelend met gespitste oren en spiedende ogen struinden we verder, want het werd steeds stiller naarmate de regen toenam.

Opmerkzame ogen zagen plotseling poepsporen die toch ook echt onderzocht moesten worden. Zaten we nu te wroeten in een jonge puppiedrol of zou het van een marter kunnen zijn. Als er vleessporen in zitten….?

Jouck stuurde een foto door via een app….en jawel hoor een boommarter!

De poep kaart werd geestdriftig bestudeerd.

Er was zoveel te ontdekken dat we nog geen tijd hadden voor de warme chocomelk en we ons moesten haasten naar de ruïne. Daar konden we onder een afdakje even pauzeren met een warme chocomelk.

 En daarna snel terug gelopen om op tijd terug te zijn…..maar toch nog een biddende torenvalk boven de uiterwaarden gespot….tjonge wat kon die dat lang volhouden. Enn onder een dubbele regenboog, prachtig.

Voldaan gaan we huiswaarts….maar op de terugweg in de auto krijgen we nog een geweldig toetje. Vlak voor ons in de berm duikt een buizerd op een muis, zien we hem met gespreide vleugels landen en weer weg vliegen met zijn prooi.

Wat een mooie afsluiting.

Vogel groet van Jouck en Anneke